hmm...bersawang lagi..
malas nak menulis..
bila emo pun malas suda nak tulis kat sini...
pendam, simpan sorg2 dan terus lupakan...
cuma emo kembali lg dalam 2 3 minggu lepas..
pasal seorang kawan..
kawan baik...
used to be...
deep inside mmg rindu pada dia...
syukur lah dia dah bahagia with her family...
tapi, utk berkawan blk mmg susah lah...
x pernah pun nak mintak maaf kat aku bila clearly mmg salah dia...
aku bukan lah emo yg meroyan bagai tulis kat social network..
emo aku ialah emosi..haha..bodoh!
emosi mengingatkan kawan baik aku ni...
dia sms aku bgtau dah selamat lahirkan baby boy dia end of january aritu...
aku terkejut..dia preggy pon aku x tau...
dia bertunang n kawen pon aku x gi...
ye, marah aku masih bersisa...
sekelumit pon x pernah ucap kata maaf...
hairan...kwn2 lain x tau pon dia dah bersalin...x kan aku sorg je tau?
lama jugak aku diamkan pasal sms dia sehinggakan arifah komen2 fb aku n baru teringat nk cerita kat dia..
(bukan jaja cerita lama aku n kawan baik...hanya utk memohon pendapat kawan baik seorg lg..)
end up aku yg kena marah ngan arifah sbb kisah marah tu dah sgt lama...
move on lah!!
tp..kenapa masih x boleh move on ?? kerana marah itu masih bersisa....
actually pernah tulis disini pasal marah ni tp malas nak cari link...
btw, alfatihah utk ayah arifah .. kejam aku...x sempat nak visit dia sampai skang ni...
ye..aku masih belum punya suami dan anak...hanya ada ibu bapa, adik beradik dan kawan2...hanya itu saja...sape lg yg ingin aku kisahkan? mereka je lah!
p/s: tahniah kawan atas kelahiran anakmu itu...tumpang gembira...kita banyak kongsi suka dan duka tp maaf..aku x dapat bertahan lg...
*nanges*